کتاب هزار توی پن (Pan’s Labyrinth) اثر کورنلیا فونکه

لبهایش دیگر به لبخند عادت نداشت شرارت به ندرت فورا به خود شکل می گیرد، اول چیزی نیست جز کلامی به نجوا، نگاهی گذرا، خیانت ولی بعد رشد می کند و ریشه می دواند سرنوشت مان در انتخاب هایمان نهفته است مهربانی نور و گرما پخش می کند و دکتر انگار از هر دویشان لبریز بود عشق به شیوه های بسیاری آدم را به کشتن می دهد مرسدس بسیار زیبا بود،

شجاعتش همچون شنلی سلطنتی روی شانه هایش بود انتخاب آزادی بهای گرانی داشت و آزادی نعمتی نبود که با ترس و فلاکت بهایش را بپردازند ظلمت این دنیا گاهی اوقات حتی شفادهنده ها را نیز به قصاب تبدیل می کند این چاقو نقاب ادم ها رو میشکافد و صورت واقعی شان را آشکار می کند که خیلی وقت ها سعی دارن پنهانش کنند.

ساعت جیبی تیک تاک کنان گذر عمر او را نشان می داد، عقربه های نقره ای هشدار می دادند که مرگ،شاید مرگ تنها عشق درون قلب ویدال بود، بسی باشکوه بود و بسی مطلق ،مرگ گریزناپذیر بود،جشنی برای سرسپردگی نهایی، گر چه حتی در مرگ هم ترس از شکست بود ترس از ان که به چشم نیایی و بی افتخار رخ به نقاب خاک بکشی ماریانا که زندگی روی صورت گردش خط انداخته بود او رانگاه می کرد،

زندگی الان داشت روی صورت هایشان چه خطی نقش میزد؟ یک عالم خط، از ترس، از اندوه… مرسدس تعجب می کرد که هنوز زیباست ویدال گفت: به نفعت بود اطاعت کنی چرا از من اطاعت نکردی؟  فریرا کلماتش را با دقت انتخاب کرد: به همین راحتی، فقط محض خاطر اطاعت کردن بی چون و چرا.. چنین کاری فقط از آدمهایی مثل شما بر می آمد سروان چهره ی تهی مادرش را دید .چشمهای مات مادرش مثل آیینه ای قدیمی تار بودند او جان سپرده بود. نه در این دنیا از جادو خبری نبود.